ბევრი ფიქრობს, რომ სახლის მთავარი ადგილი საძინებელი ან მისაღებია. თუმცა, ნამდვილი ცენტრი სწორედ სამზარეულოს მაგიდა და მისი გარემოა. სწორედ აქ იყრის თავს მთელი ოჯახი ყოველი დატვირთული დღის შემდეგ.

სამზარეულოს მაგიდა და მისი იდუმალი ძალა

ეს არ არის მხოლოდ ჩვეულებრივი ავეჯი. ის ოჯახური სითბოსა და ერთიანობის ნამდვილი სიმბოლოა.

რატომ ითვლება მაგიდა სახლის გულად?

წარმოიდგინეთ ჩვეულებრივი საღამო. სადილის მომზადების პროცესი მიმდინარეობს. ვიღაც დაღლილი ჯდება სკამზე. იწყება საუბარი განვლილ დღეზე. ცოცხალი კომუნიკაცია სწორედ აქ იბადება. ეს ადგილი ისმენს საუბრებს, ემოციებს და სიცილს.

უფროსი თაობა მას ყოველთვის დიდი პატივისცემით ეპყრობოდა. მყარი და სუფთა ავეჯი წესრიგის ნიშანი იყო. მორყეული კი – ცუდი სიმბოლო. ბებიები ამჩნევდნენ, რომ არეულობას უსიამოვნებები მოჰქონდა. თუ ზედაპირზე ქაოსია, ოჯახშიც პრობლემები ჩნდება.

რატომ არ შეიძლება ნივთების დაყრა?

დღეს ადამიანები ამას ნაკლებ ყურადღებას აქცევენ. სახლში შემოსვლისას ჩანთას იქვე აგდებენ. იქვე დებენ გასაღებსა და საფულეს. რამდენიმე საათში ეს ადგილი ნივთების საწყობად იქცევა. უფროსები ამბობდნენ, რომ ამ ადგილს აურზაური არ უყვარს.

ჩანთებს გარედან ქუჩის ენერგია მოაქვს. გასაღები თითქოს ფულის გზას კეტავს. საფულეში არსებული ხურდა ფულის გაფლანგვის სიმბოლოა. ღამით დატოვებული ჭუჭყიანი ჭურჭელი უარყოფით ენერგიას აჩერებს. დატოვებული დანა კი სახლის სიმშვიდეს ხელს უშლის. სადაც ქაოსია, იქ გაღიზიანებაც მალე ჩნდება.

რა არ უნდა იდოს ზედაპირზე?

გამოცდილი დიასახლისები ყოველთვის იცავდნენ წესრიგს. ზედაპირი სუფთა და აკურატული უნდა ყოფილიყო.

ჩვეულებრივ, სუფრიდან იღებდნენ შემდეგ ნივთებს:

• ქუჩის ჩანთები და პარკები;
• ქუდები და ხელთათმანები;
• სავარცხლები;
• ცხვირსახოცები;
• ღია მაკრატელი;
• გატეხილი ან ჟანგიანი დანები;
• ჭუჭყიანი ჭურჭელი;
• ცარიელი ლარნაკები;
• დამჭკნარი ყვავილები.

ითვლებოდა, რომ სიცარიელე საქმეში პრობლემების სიმბოლოა. ჭუჭყი კი სახლში უძრაობას იზიდავს. სუფთა გარემო სრულიად სხვა განწყობას ქმნის.

რა უნდა დავტოვოთ სიუხვისთვის?

ახლა კი ყველაზე საინტერესო ნაწილი განვიხილოთ. ბებიები ხშირად ამბობდნენ, რომ აბსოლუტური სიცარიელე ცუდი ნიშანია. სიუხვის მთავარ სიმბოლოდ ყოველთვის პური ითვლებოდა. თეფშზე დადებული პურის პატარა ნაჭერიც კი საქმეს აკეთებს.

სუფთა ხელსახოცით გადაფარებული პური სიმაძღრის ნიშანი გახლდათ. მას დიდი პატივისცემით ეპყრობოდნენ და არასოდეს აგდებდნენ. უფროსები დარწმუნებულნი იყვნენ ერთ რამეში. სანამ სახლში პურია, იქ სიცარიელე არ იქნება.

ბარაქის პატარა ნიშნები

ბევრი დიასახლისი სუფრაზე ხილის ლარნაკს დგამდა. ეს სილამაზესთან ერთად კეთილდღეობის სიმბოლოც იყო. განსაკუთრებით კარგია ფორთოხალი, მანდარინი ან ვაშლი. ცოცხალი ყვავილებიც დადებით ენერგიას ასხივებს.

თუმცა, ერთი მნიშვნელოვანი წესი არსებობდა. დაჭკნობისთანავე ყვავილები უნდა გადაგეგდოთ. დამჭკნარი თაიგული დაღლილობის შეგრძნებას აჩენს. წყალიც ხშირად უნდა შეიცვალოს, რათა მუდამ სუფთა იყოს.

ბებიების მთავარი საიდუმლო

ძველი დიასახლისები ამბობდნენ ერთ ძალიან მნიშვნელოვან რამეს. სიუხვე ძვირადღირებული ნივთებით არასოდეს იწყება. ის საკუთარი სახლისადმი სიყვარულიდან მოდის. ამიტომ, ისინი მუდმივ ყურადღებას აქცევდნენ სისუფთავეს.

ზოგჯერ სუფრის ქვეშ კუპიურას ან დაფნის ფოთოლს დებდნენ. ეს ფულის მოზიდვის მარტივი ხალხური მეთოდი იყო. როცა ადამიანი სივრცეზე ზრუნავს, სახლში სიმშვიდე ისადგურებს. მთავარი აზრი მაგიაში სულაც არ მდგომარეობს. სახლი წვრილმანებისადმი პატივისცემით იწყება და ძლიერდება.