აი რით ვკვებავ მარწყვს ივნისში, რომ მსხვილი, ტკბილი და უხვი მოსავალი მივიღო: გამოცდილი მებაღის საიდუმლოებები

ივნისი ის თვეა, როდესაც მარწყვი ან რეკორდულ მოსავალს იძლევა, ან მოლოდინს გვიცრუებს. განსხვავება ხშირად იმაში მდგომარეობს, თუ კონკრეტულად რას უსხამთ ბუჩქებს ფესვებში ამ პერიოდში.

ეს უნდა გააკეთოთ არა მაისში ან აპრილში, არამედ სწორედ ივნისში, როდესაც კენკრა წვენით ივსება და შაქარს აგროვებს. იმისათვის, რომ ნაყოფი საგემოვნო თვისებებით გამოირჩეოდეს, აუცილებელია სწორი მარწყვის მოვლა ივნისში.

პირადად მე ივნისის განმავლობაში სამ მორწყვას ვატარებ.

ყოველ ჯერზე სხვადასხვა შემადგენლობას ვიყენებ და თითოეულ პროცედურას თავისი კონკრეტული ამოცანა აქვს. ამ მეთოდით ყოველ წელს უხვ, მსხვილ, ტკბილსა და არომატულ მოსავალს ვიღებ.

ყველაფერს თანმიმდევრულად და დაფარვის გარეშე გიამბობთ.

ბევრი მებაღე მარწყვს გაზაფხულზე უვლის, რაც აბსოლუტურად სწორია. თუმცა, ზოგს ჰგონია, რომ ამის შემდეგ მცენარე თავად გაართმევს თავს ყველაფერს.

ეს ასე არ არის. ივნისში მთავარი პროცესი მიმდინარეობს: კენკრა ზომაში იზრდება. სწორედ ახლა ივსება ნაყოფის უჯრედები წვენით, გროვდება შაქარი და ყალიბდება სიმკვრივე. თუ ამ დროს ბუჩქი საჭირო საკვებს ვერ მიიღებს, კენკრა დაკნინდება, დამჟავდება და პირველივე წვიმისას დასკდება.

მარწყვი ივნისში ფინიშის სწორებაზე მყოფ სპორტსმენს ჰგავს. მას ძალა ახლა სჭირდება და არა გუშინ. მიეცით მას საჭირო კვება და ის დაგიბრუნებთ ყველაფერს, რაც გაზაფხულზე დააგროვა. კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი მომენტი: ამ დროს მცენარის მოთხოვნილებები იცვლება. თუ გაზაფხულზე აზოტი მწვანე მასისთვის იყო საჭირო, ახლა ნაყოფისთვის კალიუმი და ფოსფორია აუცილებელი. ვინც ივნისში აზოტის დასხმას აგრძელებს, მწვანე ბუჩქებსა და წვრილ კენკრას იღებს. ვინც საჭირო კვებაზე გადადის, ის უხვ მოსავალს აგროვებს.

პირველი მორწყვა: საფუვრიანი სტარტი ფესვებისთვის

ივნისის დასაწყისში, როგორც კი კენკრა გამონასკვდება და ზრდას დაიწყებს, პირველ სპეციალურ მორწყვას ვატარებ. ამისთვის საფუვრის ხსნარს ვიყენებ. დაგჭირდებათ ერთი პატარა პაკეტი მშრალი საფუარი და 2 სუფრის კოვზი შაქარი.

ამ მასას ვხსნი 3 ლიტრ თბილ წყალში და ველოდები ერთ საათს, სანამ მსუბუქი ქაფი არ წარმოიქმნება. ქაფი იმის ნიშანია, რომ საფუარი გააქტიურდა. შემდეგ ამ ნაზავს ვასხამ 10-ლიტრიან წყლიან ვედროში და თითოეულ ბუჩქს ნახევარ ლიტრს ვუსხამ.

რატომ არის ეს მეთოდი ეფექტური?

საფუარი სიტყვასიტყვით აღვიძებს ნიადაგის მიკროფლორას. ბაქტერიები აქტიურად იწყებენ ორგანული ნივთიერებების გადამუშავებას. შედეგად, საკვები ელემენტები ფესვებისთვის ბევრად უფრო ხელმისაწვდომი ხდება. ეს არ არის სასუქი პირდაპირი გაგებით, ეს არის მიწაში უკვე არსებული ნივთიერებების გამაძლიერებელი.

ასეთი მორწყვის შემდეგ ფესვები ტუმბოსავით მუშაობენ. კენკრა უფრო სწრაფად და თანაბრად იწყებს გაზრდას. აქ მხოლოდ ერთი წესი მოქმედებს: უნდა მორწყათ სველ მიწაზე. ჯერ ჩვეულებრივი წყალი დაასხით, შემდეგ კი საფუვრიანი ხსნარი. მშრალ ნიადაგზე ეს პროცედურა არასდროს ჩაატაროთ.

მეორე მორწყვა: კალიუმი და ფოსფორი საუკეთესო გემოსთვის

პირველი პროცედურიდან 10-12 დღის შემდეგ მეორე მორწყვის დრო დგება. სწორედ აქ იწყება ნამდვილი მუშაობა კენკრის გემოვნურ თვისებებზე. ვიყენებ კალიუმის მონოფოსფატს, ერთ ჩაის კოვზს ერთ ვედრო წყალზე. ის მარტივად იხსნება, შაქარივით.

მიღებულ სითხეს ვასხამ ფესვებში, ნახევარ ლიტრს თითოეულ ბუჩქზე. რატომ მაინცდამაინც მონოფოსფატი? იმიტომ, რომ ეს კომპონენტი ერთდროულად შეიცავს ფოსფორსაც და კალიუმსაც. ფოსფორი პასუხისმგებელია ნაყოფის სწორ ფორმირებასა და მის სიმკვრივეზე, ხოლო კალიუმი — შაქრისა და არომატის დაგროვებაზე. ისინი ერთად იძლევიან იმ კენკრას, რომელიც გინდა პირდაპირ ბუჩქიდან მოწყვიტო და შეჭამო.

თუ კალიუმის მონოფოსფატი არ გაქვთ, აიღეთ სუპერფოსფატი და კალიუმის სულფატი — თითო სუფრის კოვზი ერთ ვედრო წყალზე. სუპერფოსფატს საღამოს დაასხით ცხელი წყალი, ასე უკეთ გაიხსნება. ეფექტი იგივე იქნება. მორწყვიდან სულ რამდენიმე დღეში მარწყვი საგრძნობლად იცვლება. მკრთალი კენკრა თანაბრად წითლდება, ზომაში იმატებს და უფრო ტკბება.

მესამე მორწყვა: ბორის მჟავა ფოთლებიდან შესასხურებლად

ეს ხერხი ჩემი ფავორიტია და შედეგით ყოველთვის მაოცებს. აფთიაქში ვყიდულობ ბორის მჟავას. საჭიროა 2 გრამი, რაც სიტყვასიტყვით ჩაის კოვზის წვერზე ეტევა. თავდაპირველად მას ვხსნი ერთ ჭიქა ცხელ წყალში, რადგან ბორი ცივ წყალში არ იხსნება. შემდეგ ვასხამ თბილწყლიან ვედროში და გადამაქვს საასხურებელში.

მცენარეს ვასხურებ საღამოს. დღის მზის სხივებზე ფოთლებზე დარჩენილმა წვეთებმა შესაძლოა დამწვრობა გამოიწვიოს. საღამოს კი ეს უსაფრთხო და ეფექტურია, რადგან ღამის ნამი ხსნარს თანაბრად შეწოვაში ეხმარება.

რას აკეთებს ბორი? ის მონაწილეობს შაქრის ფოთლებიდან კენკრაში გადატანის პროცესში. ეს სწორედ ის მექანიზმია, რომელიც ნაყოფს ატკბობს. ბორის ნაკლებობისას მარწყვი შაქარს ფოთლებში ინახავს და არა ნაყოფში. ბორის შესხურების შემდეგ კენკრის სიტკბო საგრძნობლად იზრდება, ეს ქიმიაა და არა გადაჭარბება.

გარდა ამისა, ბორი ამაგრებს ყვავილის ორგანოებს და ეხმარება გვიან ნასკვებს შენარჩუნებაში. ის ბუჩქები, რომლებმაც გვიან აყვავდნენ, ასევე მოგცემენ მოსავალს და პირველივე სტრესის დროს ნასკვებს არ დასცვივათ. ამ პროცედურას ივნისში მხოლოდ ერთხელ ვაკეთებ, ნაყოფის აქტიური ზრდის ფაზაში. განმეორება საჭირო არ არის, ბორის ჭარბი რაოდენობა ისეთივე მავნებელია, როგორც მისი დეფიციტი.

ოქროს წესები მარწყვის მოვლისთვის

სამი მორწყვა კარგია, მაგრამ არსებობს დეტალები, რომელთა გარეშეც შედეგი გაცილებით სუსტი იქნება:

წყლის ტემპერატურა: წყალი ყოველთვის თბილი უნდა იყოს. ცივი წყალი აფერხებს ფესვების აქტივობას. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ივნისის დასაწყისში, როდესაც ღამეები ჯერ კიდევ გრილია.

მორწყვის თანმიმდევრობა: ჯერ ყოველთვის ჩვეულებრივი წყალი დაასხით, შემდეგ კი ნოყიერი ხსნარი. მშრალი ფესვები სასუქს ცუდად ითვისებენ, ხოლო კონცენტრირებულმა ხსნარმა მშრალ მიწაზე შესაძლოა ფესვების დამწვრობა გამოიწვიოს.

მულჩირება: თუ ნიადაგი ჯერ კიდევ არ დაგიმულჩირებიათ, ამისათვის საუკეთესო დროა. ბუჩქების ქვეშ დაფენილი ჩალა ან გამხმარი ბალახი ინარჩუნებს ტენიანობას. ეს ხელს უშლის კენკრას მიწაზე დაწოლასა და ლპობაში. მართალია, ეს კვება არ არის, მაგრამ მოსავალზე არანაკლებ გავლენას ახდენს.

და ბოლოს, ნუ იჩქარებთ კენკრის მოწყვეტას. მიეცით მათ საშუალება, სრულად დამწიფდნენ ბუჩქზე. დროზე ადრე მოწყვეტილი მარწყვი ვერ ასწრებს შაქრის საჭირო რაოდენობით დაგროვებას, ის მომჟავოა და მალე რბილდება. ის ნაყოფი კი, რომელიც თავისით დამწიფდა, ბევრად დიდხანს ინახება და გაცილებით გემრიელია.

ეს სამი მორწყვა, სწორად შერჩეული კომპონენტები და ზუსტი დრო დაგეხმარებათ, რომ ივნისში უხვი და ხარისხიანი მოსავალი მიიღოთ.