კიტრი მოვლა განსაკუთრებულ მიდგომას მოითხოვს, რადგან ეს მცენარე მიეკუთვნება სითბოს მოყვარულ და საკმაოდ პრეტენზიულ ბაღის კულტურებს. ხარისხიანი მოსავლის მისაღებად აუცილებელია ზრდის ხელშემშლელი ფაქტორების გათვალისწინება.

მოსავალი უნდა იყოს უხვი და მწარე გემოს გარეშე, რაც სწორ აგროტექნიკას მოითხოვს. სამეგრელოში მცხოვრებმა ნატომ ამ კულტურის მოყვანისას ბევრი საინტერესო წესი აღმოაჩინა.

მან შეისწავლა ის ძირითადი შეცდომები, რომლებსაც მებოსტნეები ყველაზე ხშირად უშვებენ თავიანთ ნაკვეთებში.

კიტრი მოვლა და მისი სწორი ტემპერატურული რეჟიმი

პირველი მნიშვნელოვანი ფაქტორი ტემპერატურული რეჟიმი და ცივი წყლით მორწყვაა. კიტრი უკიდურესად მგრძნობიარეა სიცივის მიმართ.

ცელსიუსით 10 გრადუსზე დაბალი ტემპერატურა მცენარისთვის შეიძლება დამღუპველი აღმოჩნდეს. თესლი საერთოდ არ აღმოცენდება, თუ ნიადაგი 15 გრადუსამდე მაინც არ არის გამთბარი.

მკვეთრი აცივება იწვევს დაავადებებს და აჩერებს ბუჩქის განვითარებას. მცენარე დიდ სტრესს განიცდის შლანგიდან ყინულიანი წყლით მორწყვის დროს.

ეს არის პირდაპირი გზა ჭრაქისა და ფესვის ლპობის განვითარებისკენ. ოპტიმალურია 20-დან 25 გრადუსამდე გამთბარი წყლის გამოყენება დილით ან საღამოს.

ტენიანობის ბალანსი და ნიადაგის მჟავიანობა

მეორე შეცდომა ტენიანობის ბალანსის დარღვევაა. ტენის ნაკლებობა იწვევს მწარე და დეფორმირებული ნაყოფის განვითარებას.

თუმცა, ჭარბი მორწყვა არანაკლებ საშიშია, რადგან იგი იწვევს ფესვების ლპობას. ჩვეულებრივ ამინდში საკმარისია მორწყვა კვირაში 2-3-ჯერ.

ძლიერ სიცხეში კი აუცილებელია ყოველდღიური მორწყვა, რათა თავიდან ავიცილოთ გუბეების წარმოქმნა. მესამე ფაქტორი ნიადაგის ოპტიმალური მჟავიანობაა.

კიტრისთვის იდეალურია მიწა, რომლის pH დონე 6,0-დან 7,0-მდე მერყეობს. მჟავე ნიადაგში მცენარე ვეღარ ითვისებს აზოტს, ფოსფორსა და კალიუმს.

თუ ნიადაგი ზედმეტად მჟავეა, მასში შეაქვთ დოლომიტის ფქვილი, კვადრატულ მეტრზე 300-500 გრამის ოდენობით. ასევე ეფექტურია ხის ნაცრის გამოყენება.

ტუტე ნიადაგში კი, სადაც pH 7,5-ზე მაღალია, ფოთლები ყვითლდება რკინის ნაკლებობის გამო. სიტუაციის გამოსასწორებლად გამოიყენება ზედაპირული ტორფი ან წიწვოვანი ნაფენი.

გარემო პირობები და მცენარეთა თავსებადობა

მეოთხე შეცდომა ორპირ ქარსა და მწველ მზეზე მცენარის დატოვებაა. კიტრი ცუდად იტანს ძლიერ ქარს.

სათბურებსა თუ ღია ნაკვეთებზე მათ სჭირდებათ საიმედო დაცვა. 30 გრადუსზე მაღალ სიცხეში ფოთლებმა შეიძლება მიიღონ დამწვრობა.

ამიტომ ძლიერ პეკეში სასარგებლოა მსუბუქი დაჩრდილვა. მეხუთე პუნქტი მეზობელი მცენარეებისა და სასუქების არასწორი შერჩევაა.

კიტრის დარგვა არ შეიძლება კარტოფილის, სალბისა და ბაზილიკის გვერდით, რადგან ისინი აფერხებენ მის ზრდას. გოგრისებრი კულტურები კი იწვევენ გადაჯვარედინებულ დამტვერვას.

ამ ჯგუფში შედის ყაბაყი და ნესვიც. კარგი მეზობელი იქნება ხავერდურა, რომელიც ეფექტურად აფრთხობს მავნებლებს.

სასუქების შერჩევისას მნიშვნელოვანია ქლორის თავიდან აცილება და უპირატესობის კალიუმის სულფატისთვის მინიჭება. ეს უზრუნველყოფს მცენარის ჯანსაღ კვებას.

დარგვის სიმჭიდროვე, კვება და მოსავლის აღება

მეექვსე შეცდომა ნათესების ზედმეტი სიმჭიდროვე და არასათანადო კვებაა. ბუჩქების ძალიან ახლოს განთავსება იწვევს სინათლის დეფიციტს.

ღია გრუნტში მცენარეებს შორის უნდა დარჩეს 30-40 სანტიმეტრი. კიტრი სწრაფად ფიტავს მიწას, ამიტომ კვება სჭირდება ყოველ 10-14 დღეში.

ყვავილობამდე გამოიყენება ნაკელის ნაყენი, ხოლო ნაყოფმსხმოიარობისას — ნაცარი ან სუპერფოსფატი. მეშვიდე პუნქტი დაცვა და მოსავლის დროული აღებაა.

ბუგრიმ, აბლაბუდიანმა ტკიპამ და ჭრაქმა შეიძლება მთლიანად გაანადგურონ ნათესები. პროფილაქტიკისთვის გამოიყენება ნივრის ნაყენი ან რძის შრატი იოდით.

სამკურნალოდ კი გამოიყენება ბიოპრეპარატები “ფიტოვერმი” ან “ტრიქოდერმინი”. ნაყოფის შეგროვება საჭიროა ყოველ 2-3 დღეში ერთხელ.

ეს უნდა მოხდეს მაშინ, როდესაც ისინი 8-12 სანტიმეტრს მიაღწევენ. გადაზრდილი კიტრის ტოტებზე დატოვებით მცენარე წყვეტს ახალი ნასკვების ფორმირებას.